Πισίνα ή θάλασσα;

κατάλογος

Ένα –κατά βάση καλοκαιρινό– δίληµµα που σίγουρα έχει απασχολήσει τους περισσότερους από µας. Τελικά υπάρχει διαφορά ανάµεσά τους;

Είναι πιο εύκολο να κολλήσουµε κάτι από την πισίνα παρά από τη θάλασσα;
Θεωρητικά, η πισίνα έχει το µειονέκτηµα ότι πρόκειται για µια µικρή συλλογή νερού, και εποµένως δεν έχει τη δυνατότητα να «αραιώνει» παθογόνα µικρόβια στο βαθµό που το κάνει η θάλασσα. Επιπλέον, δεν έχει τη φυσική µικροβιακή χλωρίδα του θαλάσσιου νερού η οποία εξουδετερώνει παθογόνους µικροοργανισµούς για τον άνθρωπο. Εφόσον όµως τηρούνται οι κατάλληλες προϋποθέσεις (σύµφωνα µε τις σχετικές υγειονοµικές διατάξεις), οι οποίες είναι υποχρέωση κάθε υπεύθυνου ιδιοκτήτη, τότε δεν είναι καθόλου πιο εύκολο να κολλήσουµε κάποιο νόσηµα από την πισίνα σε σχέση µε τη θάλασσα.

Από ποιες ασθένειες κινδυνεύουµε στην πισίνα και από ποιες στη θάλασσα;
Ουσιαστικά, δεν υπάρχουν διαφορές, εφόσον η πισίνα (και οι λοιποί χώροι του κολυµβητηρίου όπως ντους, αποδυτήρια κ.λπ.) τηρεί τις προβλεπόµενες υγειονοµικές διατάξεις.
Οι ασθένειες που µπορεί να προκληθούν στους κολυµβητές (ειδικά σε αυτούς που βουτάνε το κεφάλι τους 5 ή παραπάνω φορές µέσα σε µία ώρα) –σε πισίνα και θάλασσα– είναι: γαστρεντερίτιδα (κυρίως τα παιδιά), εξωτερική ωτίτιδα, δερµατίτιδες και επιπεφυκίτιδες, οι οποίες εµφανίζονται σε αυτούς συχνότερα απ’ ό,τι σε αυτούς που δεν κολυµπούν.

Υπάρχει τρόπος να καταλάβουµε αν το νερό είναι ακατάλληλο;
Στη θάλασσα προσέχουµε τα φύκια και το χρώµα του νερού να είναι τα συνήθη για την εκάστοτε παραλία και να µην υπάρχουν φυσαλίδες στην επιφάνεια, που συνήθως οφείλονται στην ύπαρξη απορρυπαντικών. Στην πισίνα πρέπει το νερό να µην είναι θολό και να µην υπάρχουν «πρασινίλες» στα πλάγια τοιχώµατά της, που είναι ένδειξη αλγών, συνήθως λόγω της µη καλής συντήρησής της. Επίσης, αν υπάρχει έντονη οσµή απολυµαντικού, πιθανόν να µην έχει γίνει σωστή απολύµανση.

Υπάρχει περίπτωση να κολλήσουµε κάποιο Σεξουαλικώς Μεταδιδόµενο Νόσηµα (ΣΜΝ);
Η συσχέτιση της κολύµβησης (είτε στην πισίνα είτε στη θάλασσα) µε ΣΜΝ φαίνεται ότι συνδέεται µε άλλου τύπου δραστηριότητες που συνηθίζουµε στις διακοπές (σεξ χωρίς προστασία κ.λπ.) και όχι µε την κολύµβηση, σύµφωνα µε τη διεθνή βιβλιογραφία.

Στην πισίνα αναζητήστε τη µικροβιολογική εξέταση του νερού που πρέπει να γίνεται κάθε εβδοµάδα από το Εθνικό Σύστηµα ∆ιαπίστευσης και να αναρτάται σε εµφανές σηµείο. Σε κάθε περίπτωση οι λουόµενοι πρέπει να πιέζουν τους ιδιοκτήτες για την τήρηση των µέτρων υγιεινής.

ΤΗΣ ΧΡΥΣΑΣ ΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ
ΜΕ ΤΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥ ∆Ρ ΕMMΑΝΟΥΗΛ Ν. ΒΕΛΟΝΑΚΗ, ΙΑΤΡΟΥ, ΤΟMΕΑΣ ΜΙΚΡΟΒΙΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΘΝΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ∆ΗMΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ / ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΗ ΕΠΙΣΤΗMΟΝΙΚΟY ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ ΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ∆ΗMΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ

(πηγή:http://www.myworld.gr)

Ηλίαση: ποια τα συμπτώματα και πώς αντιμετωπίζεται;

Η ηλίαση είναι μία παθολογική κατάσταση, η οποία προκαλείται από την παρατεταμένη έκθεση στον ήλιο. Σε αντίθεση με τα ηλιακά εγκαύματα, που συμβαίνουν από την υπερβολική έκθεση στην υπεριώδη ακτινοβολία (UV), η ηλίαση είναι το αποτέλεσμα των μεγάλων χρονικά κυμάτων του ήλιου που παράγουν θερμότητα, δηλαδή της θερμικής ακτινοβολίας.

iliasi-poia-ta-sumptomata-kai-pos-antimetopizetai

Στην περίπτωση της ηλίασης, ο οργανισμός αδυνατεί να ρυθμίσει τη θερμότητά του, με αποτέλεσμα τις περισσότερες φορές να προκαλείται υψηλή θερμοκρασία σώματος και πυρετός.

Στην ουσία, δηλαδή, πρόκειται για τον πιο κοινό τύπο θερμοπληξίας, ο οποίος συμβαίνει εξαιτίας ενός συνδυασμού αφυδάτωσης και υπερθέρμανσης του σώματος.

Γιατί συμβαίνει η ηλίαση;

Το σώμα για να δροσιστεί εκκρίνει ιδρώτα. Ανάλογα με την υγρασία του αέρα, ο ιδρώτας στο δέρμα σας μπορεί να εξατμίζεται πιο γρήγορα ή πιο αργά. Όσο πιο γρήγορα εξατμίζεται ο ιδρώτας, τόσο πιο γρήγορα δροσίζεται το σώμα, ρυθμίζοντας στην ουσία την αρμονική και σωστή θερμοκρασία του.

Όμως, αν ο αέρας είναι πολύ υγρός (όπως για παράδειγμα στις τροπικές περιοχές), ο ιδρώτας θα πάρει πολύ περισσότερο χρόνο για να εξατμιστεί, επομένως, δεν είναι σε θέση να κρυώσει γρήγορα το σώμα.

Ποια είναι τα συνήθη συμπτώματα;

glass1

Τα συνήθη συμπτώματα της ηλίασης είναι το ζεστό και ξηρό δέρμα, η ταχυκαρδία, τα προβλήματα εφίδρωσης, η γρήγορη αναπνοή, η αύξηση της θερμοκρασίας του σώματος, οι μυϊκές κράμπες, ο πονοκέφαλος, η ναυτία, η σύγχυση και η ζάλη.

Τα συμπτώματα, ωστόσο, τείνουν να χειροτερεύουν όσο εκτίθεστε στο ηλιακό φως και τη θερμότητα. Εάν μάλιστα, δεν αντιμετωπιστεί άμεσα, ενδέχεται να υπάρξει σημαντικός κίνδυνος για την υγεία σας, καθώς η ηλίαση μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια της συνείδησης, πυρετό και βλάβες στα ζωτικά όργανα.

Αναλυτικότερα, τα συμπτώματα της ηλίασης, περιλαμβάνουν:

• υψηλή θερμοκρασία του σώματος – μια θερμοκρασία 40°C και πάνω, είναι συχνά ένα σημαντικό σημάδι της θερμοπληξίας, αν και η ηλίαση μπορεί να διαγνωστεί σε χαμηλότερες θερμοκρασίες και μερικοί άνθρωποι μπορούν να φτάσουν αυτές τις θερμοκρασίες κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης, χωρίς να αναπτύξουν θερμική εξάντληση ή θερμοπληξία

• έντονη εφίδρωση, που ξαφνικά σταματά

• ζάλη

• υπερβολική κούραση

• αίσθημα αδιαθεσίας (ναυτία)

• έμετος

• ταχυκαρδία

• διανοητική σύγχυση

• πιο σπάνια ούρηση, που συνοδεύεται από πολύ πιο σκούρα ούρα από το συνηθισμένο.

Σε ακραίες καταστάσεις, η ηλίαση, μπορεί να επηρεάσει επίσης το νευρικό σύστημα, το οποίο ενδεχομένως να προκαλέσει με τη σειρά του άλλα συμπτώματα όπως:

water• έλλειψη συντονισμού

• επιληπτικές κρίσεις (σπασμοί)

• νευρικότητα ή άγχος

• προβλήματα κατανόησης ή συνομιλίας

• ψευδαισθήσεις

• απώλεια συνείδησης.

Πώς αντιμετωπίζεται η ηλίαση;

Εάν αισθανθείτε οποιοδήποτε από τα συμπτώματα, που προαναφέρθηκαν, όταν βρίσκεστε στο ήλιο ή σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες, προσπαθήστε να απομακρυνθείτε το συντομότερο δυνατό και να μεταβείτε σε ένα δροσερό και σκιερό μέρος. Η καλύτερη επιλογή θα ήταν ένα κλιματιζόμενο δωμάτιο. Επίσης, πιείτε πολύ νερό, για να μπορέσετε να βοηθήσετε το σώμα σας να ενυδατωθεί προκειμένου να επαναφέρει τη σωστή θερμοκρασία του.

Να θυμάστε, ότι η ηλίαση είναι μία αρκετά σοβαρή περίπτωση, με επιπτώσεις ακόμα και στα ζωτικά σας όργανα, εάν δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα. Για τον λόγο αυτό δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να την παραμελήσετε. Μάλιστα, εάν τα συμπτώματα δεν υποχωρούν επικοινωνήστε με τον γιατρό σας ή μεταβείτε στο κοντινότερο νοσοκομείο.

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο;

sun1

Τέσσερις είναι οι βασικές ομάδες υψηλού κινδύνου στην περίπτωση της ηλίασης:

• τα παιδιά κάτω των δύο ετών

• τα υπέργηρα άτομα

• τα άτομα με προβλήματα νεφρού, καρδιάς ή κυκλοφορίας του αίματος

• και τα άτομα που πάσχουν από διαβήτη και χρησιμοποιούν ινσουλίνη.

Ωστόσο, τον υψηλότερο κίνδυνο μεταξύ αυτών των ομάδων τον διατρέχουν τα παιδιά. Τα συμπτώματα εμφανίζονται πιο γρήγορα, είναι πολύ πιο έντονα και γι’ αυτό καλό θα ήταν να μην παραμένουν εκτεθειμένα στον ήλιο για πολύ ώρα. Επίσης, να χρησιμοποιείτε πάντα αντηλιακό και να πίνετε αρκετό πόσιμο νερό, για να μπορεί το σώμα σας, αλλά ιδιαίτερα των παιδιών, να παραμένει ενυδατωμένο.

(πηγή:http://www.clickatlife.gr)

Πάτησα αχινό,τι θα κάνω;

axinosΟι αχινοί είναι μικρά, θαλάσσια ζώα με ασβεστολιθικό σφαιρικό κέλυφος και φέρουν αγκάθια τα οποία συναντάμε σε όλες τις θάλασσες του κόσμου.

Ειδικότερα, ζουν στη λάσπη του βυθού ή σε μέρη με φύκια ή επάνω σε βράχους, σε μικρό σχετικά βάθος. Αχινοί, αστερίες και φύκη είναι μερικά από τα είδη που μαρτυρούν πόσο υγιές είναι ένα θαλάσσιο οικοσύστημα.

Ο αχινός όμως αποτελεί πρόβλημα για τους λουόμενους, αφού αν κάποιος τον πατήσει, εκτός του ότι πονάει, είναι και δύσκολο να αφαιρεθούν τα αγκάθια.

Το είδος του αχινού που ζει στις ελληνικές θάλασσες

Ονομάζεται Paracentrotus lividus. Είναι ο γνωστός ελληνικός μοβ αχινός. Ζει στη Μεσόγειο θάλασσα και στον ανατολικό Ατλαντικό Ωκεανό και η διάμετρός του φτάνει έως τα 7 εκατοστά.

Αν πατήσετε λοιπόν αχινό:

Το περιστατικό δεν είναι σοβαρό ούτε υπάρχει λόγος ανησυχίας. Ο πόνος βέβαια είναι αρκετά μεγάλος.

Ο κίνδυνος: Είναι πιθανό να δημιουργηθεί απόστημα στην περίπτωση που παραμείνουν κάποια αγκάθια μέσα στο δέρμα.

Τι να κάνετε:

-Καθαρίστε την περιοχή με λίγο οινόπνευμα ή οξυζενέ, για να αποφύγετε περαιτέρω μολύνσεις. Αν δεν διαθέτετε, καθαρίστε την περιοχή με λίγο νερό (κατά προτίμηση ζεστό, γιατί βοηθά στην απομάκρυνση των αγκαθιών).

-Επαλείψτε με λάδι, στα σημεία της επιδερμίδας που έχουν μπει τα αγκαθάκια. Χρησιμοποιείστε ελαιόλαδο ή baby oil ή ακόμα και λάδι αντηλιακό. Ό,τι έχουμε εύκαιρο, αρκεί να είναι λιπαρή ουσία.1Sea-urchin-7 Περιμένετε λίγο μέχρι να μαλακώσει το δέρμα και τότε αφαιρέστε τα αγκάθια με ένα τσιμπιδάκι φρυδιών, το οποίο έχετε απολυμάνει προηγουμένως με οινόπνευμα ή καίγοντάς το με έναν αναπτήρα. Καλό θα είναι να έχουμε και έναν μεγεθυντικό φακό για να βλέπουμε.

-Προσοχή, υπάρχει και η λύση της καρφίτσας, αν και είναι καλύτερα να την αποφύγετε γιατί, εκτός του ότι τραυματίζετε το δέρμα, υπάρχει περίπτωση να έχετε το αντίθετο αποτέλεσμα. Αφού την απολυμάνετε με οινόπνευμα, πολύ προσεκτικά, την πιέζετε και βγαίνει το αγκαθάκι.

-Αν πάλι δεν διαθέτετε τσιμπιδάκι ή καρφίτσα, πιέζετε μηχανικά στα σημεία με τα δάχτυλά σας, ώστε να βγουν προς τα έξω τα αγκάθια του αχινού. Προσεκτικά, τα τραβάτε για να τα απομακρύνετε.

-Όταν επιτέλους τελειώσει αυτή η διαδικασία, πρέπει να απολυμάνετε με οινόπνευμα ή οξυζενέ για να αποφύγετε τη μόλυνση.

-Αποφύγετε να πατήσετε το πόδι όσο μπορείτε και καλύψτε την περιοχή με αυτοκόλλητο επίδεσμο.

Συνήθως ο πόνος κρατάει γύρω στις δύο μέρες. Αν όμως δεν υποχωρεί, ίσως να σας ανακουφίσουν τα ποδόλουτρα με δροσερό νερό.

Πότε να πάτε στον γιατρό: Αν παρατηρείτε ακόμα μικρά μαύρα σημαδάκια που δεν μπορείτε να αφαιρέσετε, πηγαίνετε σε γιατρό και μην περιμένετε να βγουν από μόνα τους.

(http://www.zougla.gr)